…czyli reminiscencje po II Konferencji Polskiego Stowarzyszenia Astrologicznego, dopiero co popełnionej w kraju nad Wisłą.

Gdybym dwa lata temu obliczył sobie horoskop horarny na pytanie, czy będę prowadził wykład z astrologii w towarzystwie najlepszych polskich astrologów i interpretację takiego horoskopu zamieścił na tymże blogu, chyba sam, być może, powątpiewałbym w prawidłowosć interpretacji. A jednak. Życie miewa czasami takie niespodzianki i niespodziewane zwroty, że powinniśmy być przygotowani na wszystko. Bo w dniach 27 i 28 lutego, odbyła się II Konferencja Polskiego Stowarzyszenia Astrologicznego. Do Warszawy przyjechali miłośnicy Królewskiej Sztuki, nie tylko z całej Polski, ale także z zagranicy. Ponad 300 osób! Był Leon Zawadzki, Leszek Weres i większość uznanych i doświadczonych polskich astrologów. Swój wykład wygłosił także gość z zagranicy – John Frawley, sława astrologii horarnej. I wyobraźcie sobie, że na tą samą scenę, na której prezentowali sie ONI, wpuszczono także mnie (o Uranio!) z tematem: „Astrologia horarna w praktyce”. Cały wykład, mam nadzieję ukaże się w swoim czasie w Trygonie, a tymczasem poniżej proszę bardzo wykres horoskopu horarnego, obliczonego na moment powstania jednego z pytań, które wraz ze zgromadzonymi staraliśmy się wspólnie wyjasnić: Czy Barack Obama zginie w zamachu?

Jakie były okolicznosci powstania pytania? Pytanie zostało zadane przeze mnie, w dniu 11 września (!) 2009 roku. Znajdowałem się wówczas na lotnisku w Odessie i czekając na swój samolot zawędrowałem w internecie na stronę mosnews.com, gdzie znalazłem takie oto ciekawostki, a mianowicie, że Paweł Głoba, rosyjski astrolog przewiduje śmierć prezydenta Baracka Obamy w zamachu, w roku 2011. Po śmierci Obamy czeka nas III wojna światowa, a ogólnoświatowy kryzys finansowy, według Głoby, miałby zakończyć się 27 grudnia 2020 roku. Do tego czasu wszystkie systemy polityczne i ekonomiczne naszej planety ulegną zmianie. Według Głoby, do 2020 roku prawie każdy kraj na świecie będzie rządzony przez kobietę.

Głoba, niestety, nie chwali się, na jakich astrologicznych przesłankach opiera swoje prognozy. Jest przez niektórych uznawany za ekscentryka. Chociaż, w gruncie rzeczy, każdy astrolog jest w jakimś stopniu ekscentrykiem, a więc jest uszkodzony/ wyróżniony* przez Urana. Z całym szacunkiem dla Pawła Głoby, jego astrologicznej wiedzy oraz stanu świadomości, wspólnie ze zgromadzonymi uczestnikami konferencji zastanawialiśmy się, jaka draka czeka Baracka w 2011 roku.

Przejdźmy do interpretacji horoskopu. Który dom będziemy rozpatrywać w odpowiedzi na pytanie o losy Baracka Obamy? Według klasycznych reguł – króla, cesarza, władcę reprezentuje dom X horoskopu. Z całą pewnością prezydenta Stanów Zjednoczonych możemy uznać za władcę, w rozumieniu klasycznej astrologii. W X domu mamy znak Wagi, a więc Wenus gra w tej sztuce rolę naszego bohatera. Wenus jest w Lwie i jest w VIII domu horoskopu, a więc w domu śmierci. W kontekście naszego pytania jest to o tyle zrozumiałe, że Obama, chociażby tylko z racji pełnionej funkcji prezydenta jest na zagrożonej pozycji. Śmierć to dom VIII, ale jako kwezytora bierzemy tutaj pod uwagę dwóch aktorów. Władcę VIII domu w horoskopie podstawowym oraz władcę VIII domu licząc od X domu, czyli od domu naszego bohatera. Bo, jak pisze William Lillly, oni obaj mogą zabić. Liczymy… i okazuje się, że mamy do czynienia z Księżycem w Bliźniętach w VII domu horoskopu, czyli w domu jawnych wrogów oraz z Marsem na wygnaniu w Raku (czyli we władzy Księżyca) i w VIII domu głównego horoskopu.

Mamy więc głównych aktorów. Między Wenus, a Marsem i Księżycem nie ma wzajemnych recepcji, ale przy pytaniach o śmierć nie jest to konieczne. Bo jeśli sygnifikator śmierci zbytnio będzie „lubił” kwerenta, to może mieć skrupuły, żeby go „uśmiercić”. No to szukamy aspektu. Wenus już dawno zostawiła Marsa w tyle i ani myśli wracać, więc na ich tete`a tete nie liczmy. Ale Księżyc jest przecież szybszy od Wenus. Utworzy sekstyl z Wenus za 8,5 stopnia. W tym przypadku przyjmujemy 1 stopień za 1 miesiąc. Po dodaniu 8,5 miesiąca do daty, na jaką obliczyliśmy horoskop wychodzi szukany termin: koniec maja 2010.

Do powyższego wniosku doprowadziłem swój wywód na konferencji. Jednak, jak się okazało, to nie był koniec interpretacji. I jesli ktoś doczytał aż tutaj, to teraz dopiero będzie najciekawsze. Na konferencji była obecna jako wykładowca Beata Kibil, doskonały astrolog horarny z Londynu. W kuluarowej rozmowie argumentowała, całkiem słusznie, że szukając domu dla naszego bohatera powinniśmy póść innym tropem. A mianowicie takim, że, ponieważ Obama nie jest moim, polskim prezydentem (bo pytanie było zadane przeze mnie) lecz prezydentem obcego państwa, to weźmy dom X od domu IX horoskopu. Czyli najpierw IX dom – obce państwo i X dom od niego, czyli władcę obcego państwa. Tak by zrobił William Lilly. No to liczmy, powolutku. W wyniku otrzymujemy VI dom horoskopu podstawowego, którego wierzchołek znajduje sie w Byku. Czyli Wenus. Czyli sygnifikator Obamy zostaje tak jak był. To teraz policzmy kwezytora, czyli VIII dom od VI domu horoskopu (jesteście jeszcze ze mną?). Domem śmierci będzie więc I dom horoskopu podstawowego z wierzchołkiem w Strzelcu. Czyli Jowisz. Mamy więc Wenus i Jowisza oraz, oczywiście, Księżyc, jako sygnifikator domu śmierci w horoskopie podstawowym. Szukamy aspektu. Jowisz jest w opozycji do Wenus, ale jest w retrogradacji, dopiero co spotkał sie z Wenus i idzie w przeciwną stronę niż Wenus. Pozostaje jeszcze Księżyc, który aplikuje do Wenus za… 8,5 stopnia. Co więcej, mamy tutaj do czynienia z tzw. przeniesieniem światła. Księżyc po drodze spotyka Jowisza i przenosi także jego światło do Wenus.

Jak to jest możliwe, że za każdym razem otrzymujemy taką samą odpowiedź? Zastanawiałem się nad tym i, według mnie, zarówno pierwszy, jak i drugi sposób interpretacji jest poprawny. Barack Obama jest prezydentem obcego państwa, to fakt i taka interpretacja jest prawidłowa. Ale z drugiej strony, jest on przecież prezydentem – „władcą” największego mocarstwa na naszej planecie – możemy więc przyznać mu po prostu dom X głównego horoskopu.

Bo, jak na dole, tak na górze…

*) Będąc astrologiem, w celu wyboru dla siebie danej opcji sprawdź posadowienie i relacje Urana w swoim horoskopie.

Jak na astrologus reaktywacja to chyba się jednak zaciąłeś… Tak napisała do mnie Milena. Droga Mileno, masz jak najbardziej rację. Na swoją obronę, proszę Wysokiego Sądu mogę mieć tylko jedno usprawiedliwienie. Do tego astrologiczne, a jakże! W końcu to właśnie szewc powinien chodzić w najlepszych butach. Jowisz tranzytujący, który w 2007 roku zaczął tańczyć na moim ascendencie, defiluje aktualnie środkiem drugiego domu i pozostanie w pierwszej ćwiartce mojego horoskopu do końca kwietnia 2011 roku. Co to oznacza dla typa jowiszowego, takiego jak ja? Przyspieszenie w życiu, okres oczywiście nieustannej prosperity, a z tym związaną konieczność wydawania pieniędzy, a wiec ciągłe podróże i grafik zajęć napięty od rana do wieczora. Jest szansa na większe poświęcenie się pracy literackiej od kwietnia 2010, kiedy to Wyżej Wymieniony będzie stymulował tą część mojej energii życiowej, którą symbolizuje dom trzeci horoskopu. Moze wtedy zacznę pisać swoją książkę?
Postaram się, oczywiście w miarę możliwości danych od Jego Wysokości Jowisza, zakłócać od czasu do czasu sielską ciszę tego bloga. Liczę po cichu na pomoc Merkurego, który jest władcą mojego solariusza na bieżący rok. Solariusz obliczony na miejscowość Crozon, w Bretanii we Francji, na 9 sierpnia, godz. 02.03. załączam dla ciekawskich oraz dla tych jeszcze wiernych fanów, którzy tutaj od czasu do czasu zaglądają.

Jak co roku, urodziny spędzam w innym miejscu na świecie, no cóż, taka juz dola astrologa. Na kim jak na kim, ale na sobie powinniśmy przede wszystkim testować własne rzemiosło. W tym roku solariusz na Warszawę czynił władcą horoskopu Księżyc, czego chciałem uniknąć. Ówże, jak widać na w/w obrazku, jest bowiem ciężko uszkodzony przez Marsa i Saturna, a na dokładkę posadowiony we wrażliwym znaku Ryb i w koniunkcji z obcym mu naturą Uranem. Trudna karma dla jakiegoś urodzonego w tym momencie Lewka. Postanowiłem przedłużyć o kilka dni swój pobyt we Francji, gdzie władcą solariusza jawi się Merkury, który posadowiony we własnej godności w Pannie odbiera dokładny sekstyl od Wenus z II domu. Jedna sprawa, która nie dawała mi spokoju, to Mars na ascendencie, stojący na szczycie półkrzyża Saturn-Księżyc-Mars. Daltego, będąc w Paryżu, w przeddzień astrologicznych urodzin przejechałem w tym celu 660 kilometrów, żeby znaleźć sie maksymalnie na zachód. Mars, jak widać, nie jest już na ascendencie, więc jego wpływ na horoskop jest trochę słabszy, zwłaszcza, że jest w końcu we władztwie Merkurego, w Bliźniętach. Na skutek takich oto wyliczeń, w moje astrologiczne urodziny odbierałem energię powyższej konstelacji planetarnej, śpiąc sobie smacznie, w rytm szumiących fal Oceanu Atlantyckiego… chrrr…

Niemożliwe stało się możliwe! Okazuje się jednak, że my, Polacy, nie gęsi i też możemy mieć stowarzyszenie astrologiczne, tak jak to się dzieje w innych cywilizowanych krajach. 27.10.2008 o godz. 9.52 w Warszawie powstało Polskie Stowarzyszenie Astrologiczne. W grudniu ukazał się już pierwszy numer kwartalnika Polskiego Stowarzyszenia Astrologicznego TRYGON. A 21 marca odbędzie się w Warszawie I Konferencja Polskiego Stowarzyszenia Astrologicznego. Panowie i Panie, na naszych oczach tworzy się historia!

Od pewnego czasu niektórzy z Was zauważyli, być może, w stopce mojej strony mały napis: Blog Roku 2007. A pewnie i nikt nie zauważył, bo i napis mały, i bardziej wstawiłem go tam pro forma. Takie były reguły konkursu, ale konkursowy banner nie pasował mi zupełnie do layoutu Astrologusa. W tym roku sam także zgłosiłem swojego bloga, z zamysłem: “a co tam, zawsze dodatkowy link do strony”, po czym… zapomniałem o konkursie zupełnie..
Aż tu dzisiaj wchodzę na rzeczoną stronę i oczom moim ukazał się taki oto następujący widok. Najlepszym blogiem roku w kategorii – uważajcie – PROFESJONALNE okazał się blog dotyczący astrologii finansowej:
Fusy, czyli surfing na falach Elliota!

Oczywiście serdeczne gratulacje i pozdrowienia dla zwycięzcy! Radość tym większa, że profesjonalne strony traktujące o astrologii w polskim internecie można policzyć na palcach obu dłoni. Drugim powodem mojej radości jest fakt, że jednak czasy się zmieniają, a astrologia wraca może wreszcie do gry po kilkuset latach wygnania poza obrzeża nauki. Łza się w oku kręci, oj kręci, a Klaudiusz Ptolemeusz uśmiecha się i zaciera ręce z tamtej strony.

Szacunek należy się także autorom Fusów, którzy nie omieszkali przy rejestracji bloga w konkursie zastosować reguł astrologicznych. Dla dociekliwych – horoskop elekcyjny zamieszczony jest na ich stronie. W okresie wyznaczonym na rejestrację blogów w konkursie trudno było wyznaczyć na prawdę dobry moment, stąd i kilka ostrych aspektów, które oznaczają, że “walka” o pierwsze miejsce była niełatwa. Jednak Księżyc z Uranem w Rybach
i do tego Jowisz z Plutonem zrobiły swoje. Gratulacje jeszcze raz!

Astrologia horarna jest to gałąź astrologii praktykowana i znana od czasów starożytnych. To właśnie astrologia horarna była od starożytności podstawą praktyki astrologicznej. Początkujący adepci astrologii zaczynali swoją przygodę z astrologią właśnie od nauki zasad i interpretacji horoskopów horarnych. Na czym polega sztuka horarnej dywinacji? Jest sztuką udzielania precyzyjnych, konkretnych odpowiedzi na precyzyjnie i konkretnie zadane pytania.

Astrolog przystępuje do odpowiedzi na pytanie, obliczając horoskop na dokładny moment i miejsce postawienia pytania. Odpowiedzią może być proste tak lub nie, ale w rzeczywistości horoskop horarny daje głęboki wgląd w sytuację związaną z danym pytaniem, dotyczący całego kontekstu, motywów pytającego i innych osób związanych z daną sprawą, możliwych rozwiązań, czasu nastąpienia zdarzenia, itd. Wprawny i kompetentny astrolog horarny jest w stanie zbadać horoskop i odpowiedzieć na pytanie w ciągu pół godziny lub nawet szybciej.

Dociekliwym polecam świeży artykuł o astrologii horarnej na Astroportalu,
a tymczasem mnie coś innego nie daje spać spokojnie. Etymologia słowa horarna, tak samo zresztą jak słowa horoskop, jest podobna. Pochodzi od greckiego słowa horus oraz łacińskiego hora, czyli ‘godzina’; horary znaczy ‘godzinowy’ lub ‘na godzinę’. Proste jak budowa cepa. A jednak…

Gdybym nie praktykował jogi, to jako człowiekowi gorącym temperamentem obdarzonemu (bo w końcu podwójny ogień w horoskopie) przysłowiowy scyzoryk w kieszeni nieraz by mi się otwierał. Kiedy? Wtedy, kiedy ktoś używa określenia astrologia horalna. Ale ponieważ wyznaję zasadę make love not war, nie noszę z zasady broni. W zamian za to wyobraźnia podsuwa mi taką scenę. Od razu widzę całe szacowne grono naszych rodzimych astrologów. Tych, jeszcze żyjących, naturalnie. Jak wszyscy rzędami stoją. Zgodnie z zasadą precedencji, rzecz jasna. Z tyłu pospolici astrolodzy gazetowi, wiążący koniec z końcem. Im bliżej ołtarza, tym, naturalnie, większy bije blask. I aura prosperity. A w pierwszym rzędzie sędziwi nestorzy polskiej astrologii. Nie będę wymieniał żadnych nazwisk, ale przecież każdy sam może sobie to wyobrazić. Macie to? Zaraz, zaraz, czy ja napisałem ‘bliżej ołtarza’? To dobrze napisałem. Bo teraz właśnie wyobraźmy sobie, że wszyscy zaczynają śpiewać. Chórem i przed ołtarzem. I to właśnie będzie wtedy tzw. astrologia choralna.

Ponieważ ta nieszczęsna horalna jest raczej, tak sądzę, bardziej wynikiem ignorancji, niż niechlujstwa językowego, więc niniejszym podaję za słownikiem wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych Władysława Kopalińskiego: słowo Chorał oznacza liturgiczny śpiew kościelny. Etymologicznie Choral jest skrótem od Choralgesang, co pochodzi od łacińskiego cantus choralis ‘śpiew liturgiczny’, zaś choralis od łac. chorus ‘taniec ze śpiewami’, co z kolei ma swoje źródło w greckim słowie chorós ‘chór’.

Sprawa więc wydaje się jasna. Jeśli ktoś ma ochotę na astrologię choralną to proponuję skontaktować się najlepiej z pewna rozgłośnią radiową w Toruniu. Być może oni to wypromują. A astrologię horarną niech zostawi w spokoju.