Tęsknie wyczekiwany w kraju między Odrą, a Bugiem tzw. długi weekend szykuje nam wyjątkowe atrakcje, bo zapowiada się pod znakiem koniunkcji Marsa z Uranem, a więc gwałtownych zjawisk sejsmicznych. Jakkolwiek rzeczywiste trzęsienia ziemi nie zawsze mają miejsce na naszej planecie podczas tego aspektu, to jednak towarzyszą mu tak często, że trudno tutaj mówić o zbiegu okoliczności.
A już z pewnością dadzą nam się odczuć trzęsienia i erupcje wszelkiego innego rodzaju. Jako, że rzeczona koniunkcja będzie miała miejsce w znaku Ryb, nastąpią na pewno drgania sejsmiczne i erupcje wulkanów w sferze psychicznej. Będą więc błyski inspiracji, wybuchy emocji, ale też nagłe wypadki i… wpadki. Do wyboru, do koloru, tylko oczywiście każdemu podług jego zasług, zapisanych w osobistym horoskopie urodzeniowym. Życzę więc w nadchodzących dniach ciekawych przeżyć, twórczych natchnień oraz inspiracji psychicznych i duchowych, ale… zalecam szczególną uważność i ostrożność. Dokładna koniunkcja będzie miała miejsce w 18 stopniu Ryb, 29 kwietnia, ok. godziny 6:54 polskiego czasu. Miłego weekendu!

Wyobraźmy sobie powoli i dostojnie kroczącego po ekliptyce planetarnego olbrzyma, o masie 95,15 razy większej od masy Ziemi. To Saturn, który okrąża ziemski, mały wszechświat w ciągu 28-30 lat. W każdym ze znaków zodiaku spędza więc po ok. 2,5 roku, poddając próbie zmian poszczególne dziedziny naszych osobistych doświadczeń i naszych realizacji karmicznych.

W ciągu ostatnich czterech miesięcy mogliśmy być może zaobserwować w swoim życiu powtarzające się zdarzenia. Jest to związane ze wstecznym ruchem Saturna. Zakończenie ponad czteromiesięcznego okresu retrogradacji Saturna w znaku Lwa, które będzie miało miejsce 19 kwietnia jest sygnałem, aby zweryfikować kierunki naszych ostatnich działań, a także przygotować się na ostatnie miesiące, kiedy Saturn będzie ostatecznie kończył swój pobyt w Lwie, co nastąpi 2 września.

Zgodnie z regułą astrologiczną, ostatnie sześć miesięcy tranzytu Saturna w danym znaku przynosi spełnienie naszych zamierzeń z okresu wejścia tej planety do znaku. Te ostatnie miesiące tranzytu Saturna przez znak Lwa będą więc oznaczały w praktyce realizację planów powziętych na początku tranzytu, czyli w lipcu i sierpniu 2005. Pomyślmy więc, jak to wtedy było? Co chcieliśmy osiągnąć i jakie mieliśmy cele? Pragnienia? Oczywiście ich dobór nie jest, jak wiemy, przypadkowy, lecz zależy także od tego, co Saturn “obiecuje” nam w osobistym horoskopie urodzeniowym. I przede wszystkim od tego, w jakiej z dziedzin życia, czyli w którym z domów osobistego horoskopu obecny tranzyt Saturna ma miejsce. Jak daleko doszliśmy w realizacji naszych zamierzeń od sierpnia 2005? A więc ruch prosty Saturna, to okres testowania i realizacji wcześniejszych zamiarów. I okazja, aby znowu wykonać ruch naprzód w naszym życiu.

Tak sobie myślę o tranzytach Saturna i przychodzi mi do głowy, że przy analizach horoskopów zbyt często zapominamy o tym, że Saturna, wraz z Jowiszem nazywamy, w odróżnieniu od planet osobistych, planetami społecznymi. To znaczy, że, oprócz doświadczeń osobistych, tranzyty tych planet poprzez następujące po sobie fazy zodiakalnych energii, modyfikują zbiorowe wzorce ludzkiej świadomości i zachowania społeczne. Przejścia Saturna z jednego znaku do drugiego wyznaczają tendencje zachodzące we wzorcach zbiorowych. 2,5-roczny pobyt Saturna w danej fazie zodiaku modyfikuje zachowania zbiorowe i wpływa istotnie na obowiązujące normy społeczne w danym okresie. Patrząc na tranzyt Saturna z tego punktu widzenia, należałoby się także przyjrzeć zmianom w ruchu tej planety, w związku ze zjawiskiem retrogradacji. Kiedy Saturn zmienia kierunek z ruchu prostego na ruch wsteczny i na odwrót są to zmiany znaczące także pod względem społecznym.

Spójrzmy w tym kontekście na naszą rzeczywistość społeczno-polityczną.
W roku 2005, sierpień i wrzesień był okresem kampanii wyborczej, dzięki
której 25 września 2005 roku Prawo i Sprawiedliwość zwyciężyło w wyborach parlamentarnych, a następnie, w październiku 2005, w prezydenckich. Nadchodzące miesiące, jest to więc czas ostatecznego rozliczenia czcigodnie nam panujących ze złożonych wtedy, w 2005 roku obietnic wyborczych.
A więc, Panie Premierze i Panie Prezydencie, do dzieła! Roboty zostało jeszcze dużo, zgodnie z tym, co nam obiecaliście w swoim programie wyborczym.
Powodzenia!

Pełnia w Wadze przeszła płynnie, miękko i spokojnie. Tak powoli i… jakoś bezbarwnie, bez wyrazu, rzekłbym. Może dlatego mnie się zebrało na wiosenną deprechę, egzystencjalny ból istnienia i chłopską filozofię.
Bo przyroda wokół nas zatrzymała się w oczekiwaniu na wiosnę, która się jeszcze nieśmiało skrada. Drzewa obsypało kwiatami, ale liście boją się otworzyć, czekając na znak od Saturna, który, póki co, do 20 kwietnia retrograduje. A więc, Panie i Panowie, mamy kilka dni na refleksję, zanim znowu się zacznie. Zanim zębate koło fortuny złapie za następny tryb w maszynie czasu. Przed nami święta, a więc kilka dni zatrzymania od codziennego rollercoastera.

Gdzie jesteśmy w tym wszystkim My? Czy przypadkiem, wkręceni w wir codzienności, nie tracimy z oczu… No właśnie, czego? Siebie? Celu? Kim jesteśmy i co tu robimy? Pomyślmy o tym, zanim się zacznie…

Według pewnego hinduskiego astrologa jeden z warunków, aby być dobrym astrologiem jest taki, że trzeba przez siedem lat mówić prawdę. A jak się ją będzie przez ten czas mówiło, to potem już siłą rozpędu każde wypowiadane zdanie będzie zdaniem prawdziwym. B.K.S. Iyengar pisze w „Świetle jogi”: „Jak ogień wypala zanieczyszczenia i oczyszcza złoto, tak ogień prawdy oczyszcza jogina i całkowicie spala nieczystości w nim tkwiące.”

Prawda, czyli Satya, jest jedną z jam, zasad etycznych jogi. I jest to w jodze najwyższa zasada postępowania i moralności. Jeśli myśli mamy szczere, mowa nasza jest szczera i całe życie oparte jest na prawdzie, wtedy człowiek jest gotowy do połączenia się z absolutem. Ten kto umie kontrolować język, ten w znacznym stopniu opanował siebie. Skutkiem tego jest to, że kiedy taki człowiek przemawia do innych, jest słuchany z uwagą i szacunkiem, a jego słowa są zapamiętane, ponieważ są dobre i prawdziwe. I człowiek taki, utwierdzony w prawdzie otrzymuje owoce swej działalności bez specjalnych starań. Rzeczy, których naprawdę potrzebuje przyjdą do niego, kiedy rzeczywiście będą mu potrzebne – nie musi za nimi gonić. A Bóg, będący źródłem prawdy, zaspokaja jego potrzeby i dba o jego dobro. Tak mówią mistrzowie.

„Tomasz, gdzie jesteś Ty? Nie czuję Cię, tego prawdziwego. Są tylko takie momenty, kiedy pojawiasz się naprawdę.” Tak mówiła do mnie kiedyś pewna bliska mi dusza, której przewidziałem datę wyjazdu za granicę. I która teraz za tą granicą próbuje prawdę o sobie wcielić w życie. Myślę, że jest na najlepszej drodze. I niechaj Urania jej pomoże wytrwać, a nas wszystkich po kolei uszczypnie, żebyśmy w końcu przestali koncentrować się li tylko na impulsach elektrycznych własnego umysłu. Chociaż raz wyjrzeli poza matrix.

Bo życie jest nic nie warte, jeśli nie jest prawdziwe. Jeśli nie jest autentyczne, oparte na prawdzie. I jeśli nie znajdziemy tej prawdy w nas samych, to tracimy tylko czas na tej planecie. Amen.