A: Kiedy będę miała dom lub mieszkanie?

Poniżej zamieszczam horoskop horarny, na moment, w którym zrozumiałem pytanie zadane mi przez A. Odpowiedź jest ukryta właśnie tam, w obrazie nieba nad naszymi głowami. Bo przecież, jak na górze, tak na dole…

A. jest reprezentowana w tym horoskopie przez władcę ascendentu, czyli Słońce oraz przez Księżyc. Słońce, które pokazuje sytuację obecną A., znajduje się w Rybach. Słońce, z natury gorące i suche jest więc w znaku zimnym i wilgotnym, a więc całkowicie przeciwnym swojej naturze. Możemy być pewni, że A. znajduje się w naprawdę kiepskiej sytuacji. Co więcej, nie widać, żeby miała w ogóle jakikolwiek pomysł na wyjście z „mieszkaniowego” kryzysu, ponieważ Słońce jest położone w VIII domu horoskopu. Drugi sygnifikator, czyli Księżyc znajduje się w Wodniku i chociaż nie jest to dlań fortunne położenie, to samo w sobie na razie nie wnosi nam to żadnej dodatkowej informacji.

Poszukajmy więc sygnifikatora sprawy, której dotyczy pytanie. Szczyt IV domu wskazuje nam na władcę Skorpiona, czyli na Marsa. To jest planeta, która symbolizuje przyszły dom lub mieszkanie A. I tutaj dostajemy ciekawą informację, ponieważ Mars dosłownie „przed chwilą” wszedł do znaku Raka!
A więc wszedł w obszar rządzony przez Księżyc! To powinno od razu zwrócić naszą uwagę, ale… czy jednak przedwcześnie się nie cieszymy? Recepcja jest jednostronna. Mars nie wykazuje zainteresowania ani Księżycem, ani Słońcem. Nie dojdzie do żadnego aspektu pomiędzy tymi planetami, jak byśmy nie liczyli lub kręcili tym horoskopem. Same dobre chęci A. tutaj nie wystarczą. Trzeba będzie rozwiać złudzenia klientki. Ale jednak… to nie może być przypadek, że Mars akurat teraz wszedł do Raka. W astrologii nie ma przypadków. No to szukajmy dalej…

Co jest szczególnego w tym horoskopie, co zwraca uwagę? Jest to planeta, która włada w nim wszystkimi prawie planetami, poza Słońcem i Marsem. To Saturn, który posadowiony jest w… I domu horoskopu! Idźmy dalej tym tropem. Saturn jest władcą VI i VII domu horoskopu. Zaraz, zaraz, VII dom,
a więc dom małżeństwa, dom partnera. Jeden sygnifikator A., czyli Księżyc, znajduje się we władzy Saturna w Wodniku. Drugi, czyli Słońce jest w VIII domu horoskopu, czyli w II domu partnera, a więc w domu pieniędzy partnera. Co więcej, jest w znaku Ryb, a więc we władzy Jowisza, czyli władcy II domu partnera. Jowisz z Marsem (a więc pieniądze partnera i upragniony dom A.) znajdują się we wzajemnej recepcji – Jowisz w Koziorożcu, w znaku egzaltacji Marsa, Mars w Raku, w egzaltacji Jowisza. Do pełni szczęścia brakuje tylko aspektu… nie, nie brakuje, Mars utworzy sekstyl z podążającym w jego stronę Saturnem, kiedy będzie w pozycji mniej więcej 3 stopnie i 40 minut Raka.

Reasumując, A. stanie się, dzięki partnerowi, posiadaczką domu przed upływem 4 lat.

Jeżeli Ty także chcesz otrzymać astrologiczną odpowiedź na swoje pytanie –
zamów horoskop horarny.

Gdy cię ujrzałam pierwszy raz
Śmiałeś się wtedy tak
Jak byś był samym śmiechem
Niedbale przystanąłeś w drzwiach
Wśród tłumu ludzi ja
Chciałabym być blisko Ciebie

(Antonina Krzysztoń)

(zdjęcie znalazłem na stronie argentinastravel.com)

Od pewnego czasu niektórzy z Was zauważyli, być może, w stopce mojej strony mały napis: Blog Roku 2007. A pewnie i nikt nie zauważył, bo i napis mały, i bardziej wstawiłem go tam pro forma. Takie były reguły konkursu, ale konkursowy banner nie pasował mi zupełnie do layoutu Astrologusa. W tym roku sam także zgłosiłem swojego bloga, z zamysłem: “a co tam, zawsze dodatkowy link do strony”, po czym… zapomniałem o konkursie zupełnie..
Aż tu dzisiaj wchodzę na rzeczoną stronę i oczom moim ukazał się taki oto następujący widok. Najlepszym blogiem roku w kategorii – uważajcie – PROFESJONALNE okazał się blog dotyczący astrologii finansowej:
Fusy, czyli surfing na falach Elliota!

Oczywiście serdeczne gratulacje i pozdrowienia dla zwycięzcy! Radość tym większa, że profesjonalne strony traktujące o astrologii w polskim internecie można policzyć na palcach obu dłoni. Drugim powodem mojej radości jest fakt, że jednak czasy się zmieniają, a astrologia wraca może wreszcie do gry po kilkuset latach wygnania poza obrzeża nauki. Łza się w oku kręci, oj kręci, a Klaudiusz Ptolemeusz uśmiecha się i zaciera ręce z tamtej strony.

Szacunek należy się także autorom Fusów, którzy nie omieszkali przy rejestracji bloga w konkursie zastosować reguł astrologicznych. Dla dociekliwych – horoskop elekcyjny zamieszczony jest na ich stronie. W okresie wyznaczonym na rejestrację blogów w konkursie trudno było wyznaczyć na prawdę dobry moment, stąd i kilka ostrych aspektów, które oznaczają, że “walka” o pierwsze miejsce była niełatwa. Jednak Księżyc z Uranem w Rybach
i do tego Jowisz z Plutonem zrobiły swoje. Gratulacje jeszcze raz!

Z pewną regularnością obserwuję, jak pojawia się na różnych forach internetowych temat jogi kundalini oraz energii kundalini. Co jakiś czas pojawiają się osoby, które z uporem maniaka przestrzegają przed praktykowaniem tej formy jogi i ostrzegają przed niebezpieczeństwem tzw. podniesienia kundalini. Tym osobom chciałbym niniejszym opowiedzieć pewne wydarzenie z mojej skromnej, tak zwanej, jogicznej “kariery”.

Kiedyś, mój Mistrz i Nauczyciel tantra jogi, na jednym z warsztatów, zwrócił się do nas, uczniów, z zagadkowym uśmiechem: “Zdradzę wam teraz pewną tajemnicę.” Rzecz jasna, na te słowa wszyscy obecni z podnieceniem pochylili się, w oczekiwaniu na objawienie jakiejś ważnej ezoterycznej prawdy. “Tak na prawdę – kontynuował Mistrz – to nie ma wcale żadnej kundalini.” Taaaaak… pamiętam, że wtedy z wrażenia moja dolna szczęka, tak zresztą jak szczęki wszystkich obecnych, niemal stuknęła o podłogę. I tą historię dedykuję tym wszystkim, którzy wypisują podobne rzeczy na forach. Ale wybacz im, Panie, bo nie wiedzą, co piszą… A pozostałym chciałbym opowiedzieć zupełnie inną historię. Wyobraź sobie, że…

Znajdujesz się w ciemnej, wilgotnej pieczarze. Jest ona jak głęboki, pionowy dół w ziemi. A ty jesteś na samym jej dnie. Siedzisz nago, na kamiennej posadzce. Wokół ciebie panuje tak głęboka ciemność, że nie zobaczyłbyś czubka swojego nosa. Ale ty i tak masz zamknięte oczy.
I siedzisz bez ruchu, w głębokiej, zaklętej ciszy. W tej ciszy wyczuwasz jednak wokół siebie jakiś delikatny ruch. Bardziej wyczuwasz to niż słyszysz, że… jesteś wewnątrz lęgowiska węży. Jadowitych węży. Kłębowiska węży wiją się wszędzie. Na posadzce, na ścianach. Na tobie. Czujesz na nagim ciele chłodny dotyk ich śliskiej skóry. Czujesz, jak pełzną bezgłośnie po twoich piersiach, plecach, ramionach. Jak powolnym ruchem owijają się wokół twoich nóg, rąk, twojej szyi. I ty, w środku tego wszystkiego, sparaliżowany strachem. Boisz się poruszyć, boisz się oddychać, bo wiesz, że każdy najmniejszy ruch grozi ukąszeniem setek węży. Każdy, trochę tylko głębszy oddech oznacza twoją śmierć. A więc trwasz w tej ciszy. Nieporuszony, zastygły, z ledwo wyczuwalnym rytmem oddechu.

Taki sen przyśnił mi się mniej więcej dziesięć lat temu. Było to w okresie, kiedy Neptun dyrekcyjnie pojawił się na moim ascendencie. Sen ten był kluczem do praktyki. Prosty w przekazie, a jednak… praktyka wymaga czasu i cierpliwości. Bo dużo czasu zajęło mi, zanim miałem pierwsze doświadczenia kundalini. Stało się to podczas ćwiczeń oddechowych, ćwiczyłem wtedy intensywnie właśnie tantra jogę. Ale były to trudne i wyczerpujące ćwiczenia. Przynajmniej dla mnie. Czułem ciągle intuicyjnie, że jest inna droga. Że wystarczy do tego unieruchomienie ciała w medytacji. Dlaczego? Bo kiedy zatrzymamy poruszenia ciała, tym samym zatrzymujemy także gonitwę umysłu. I, prędzej czy później, osiągamy stan shunya – stan bez myśli. A kiedy zatrzymamy ciało i zatrzymamy umysł, wtedy… wtedy, skoro my się nie poruszamy, wtedy COŚ się musi poruszyć. Ile potrzeba na to czasu? Po kilku latach doszedłem do wniosku, że ma to jakiś związek z naturalnym cyklem biorytmu u człowieka, który trwa 40-50 minut. Nie pytajcie, jaki, bo nie wiem. Jednak, w rzeczywistości, tyle potrzeba czasu, przynajmniej po jakimś okresie praktyki. Uczestniczyłem w odosobnieniach vipassany, gdzie praktykuje się 60-minutowe medytacje, podczas których nie należy poruszać ciałem i otwierać oczu. Czyżby zbieg okoliczności? W jodze kundalini praktykuje się medytacje o różnym czasie trwania, w tym także także 62-minutowe oraz 2,5-godzinne. Z mojego doświadczenia mogę powiedzieć, że 62-minutowa medytacja działa.

A wracając do wyjściowego tematu, trzeba odróżnić podniesienie energii kundalini, które następuje w wyniku ćwiczeń jogi kundalini od spontanicznych doświadczeń kundalini, które powstają w sposób niekontrolowany i najczęściej spotykają osoby na to zupełnie nieprzygotowane.

Opozycja Słońca z Wodnika do mojego Słońca urodzeniowego (podczas jednoczesnej retrogradacji Merkurego w Wodniku) objawiła się w ten sposób, że… ktoś mi, jak to się mówi w języku komputerowym, „zhakował” stronę.

To mnie przywiodło do pewnej refleksji. A do takiej mianowicie, że w narodzie duże talenta tkwią, oj tkwią, jednakże marnują się straszliwie. Cóż bowiem domorosły geniusz informatyczny zyska z tego, że sobie zhakuje kilka stron? Poza pewnym może uczuciem satysfakcji. A szkoda, żeby się taki niewątpliwy talent komputerowy rozmieniał na pierdoły i czerpał satysfakcję z byle czego. Dlatego przyszła mi do głowy pewna myśl. Ja Cię chętnie, hakerze, zatrudnię. Mam do zrobienia stronę internetową. A w zamian oferuję interpretację horoskopu i doradztwo w zakresie optymalnego wykorzystania Twojego wodnikowego talentu. Wszak Era Wodnika, czyli komputerowa koniunktura zbliża się już długimi krokami. Z astrologicznym pozdrowieniem, Tomasz.